Sesli Makale

Batı medyasında dün birbirine zıt iki başlık dikkatimi çekti. Birisi S-400'lerin test edilmesine ilişkin olarak "Türkiye NATO ortaklarını kışkırtıyor" iddiasında.
Diğeri Ukrayna Cumhurbaşkanı Zelenksy'nin Türkiye'ye ziyaretinde ilişkilerin "eşi görülmemiş bir seviyeye geldiğini" söylemesini ve Cumhurbaşkanı Erdoğan'a onur madalyası takdim etmesini "Erdoğan eski rakibi ve dostu Putin'e sorun çıkarıyor" şeklinde yorumlamış.
The Times'da yer alan ikinci yoruma göre bu, Erdoğan ile Putin arasındaki ilişkileri soğutabilirmiş.
Sadece bu iki başlığa bakarsanız Ankara hem Washington hem de Moskova ile aynı anda ciddi gerilim içerisinde.
İki büyük güç ile ilişkilerde kurduğu dengeyi kaçırmak üzere.
Halbuki mesele tümüyle farklı bir düzlemde.

***

Bugünün dünyasında gerilimler ya da rekabetler iş birliklerini dışlamıyor.
Uluslararası sistemin yeni gerçekliğinin getirdiği bu ilişki tarzını Türkiye, 2013'ten itibaren yaşadığı krizlerle öğrenmek zorunda kaldı.
Suriye iç savaşının seyri ve 2016 darbe girişimi sebebiyle hem Batı ittifakı hem de Rusya ile yeni bir ilişki tarzı geliştirdi. Türkiye'nin kontrollü sert güç kullanmasını da içeren yeni dinamik politikası pragmatik ve esnek. Gerilim-rekabet-iş birliği üçgeninin üretkenliğinde şekilleniyor. Sözgelimi Ankara'nın TürkAkım ve S-400'ler konularında Moskova ile iş birliği yapması aynı zamanda Ukrayna ile ilişkiler, Dağlık Karabağ çatışması, Libya ve İdlip'te rekabet etmesini engellemiyor. Bu yeni ilişki tarzını Putin çok iyi anlıyor. Dün, Putin'in Valdai tartışma kulübünün yıllık toplantısında soruları cevaplarken Erdoğan hakkında övgüler sıralaması bu farkındalığı gösteriyor.
Erdoğan'ın baskılara rağmen bağımsız dış politika izlediğini, onunla çok kısa sürede TürkAkım projesini gerçekleştirdiğini söyleyen Putin, Avrupa ile bunu hızlı şekilde yapamadıklarını söylemiş. Ayrıca, S-400 sistemlerini almadaki kararlılığını hatırlatarak "böyle bir ortakla çalışmak çok hoş ve güvenli" demiş.

***