Minik Arda’lar, Irmak’lar, Eylül’ler, Leyla’lar için intikam istiyoruz. Hakkımız.
Sapık katilleri için, onlara reva gördükleri vahşetin boyutuyla mütenasip bir ceza istiyoruz. Hakkımız.
Ne var ki o hak yerini bulduğunda da bitecek gibi değil bu kâbus.
Milletçe birbirimize sarılıp gözlerimiz kuruyana kadar hüngür hüngür ağlayacağımız ve titreyip kendimize dönerek çocuklarımızın üstüne titreyeceğimiz, ama onların üstüne titremenin bu yarayı kapatmaya yetmeyeceğini idrak edip ahlâkımızı, maneviyatımızı, “eşref-i mahlukat”lığımızı milletçe yeniden inşa etmek için ayağa kalkacağımız yerdeyiz.
İbrahim Eryiğit, bu yerde yazdığı şiiri paylaştı benimle.
Ben de sizinle paylaşıyorum.
***
İSTİSMAR
Topraktan çıkarılır
Cansız bedenli çocuk
Gözlerinin buğusu
Halâ nemli yavrucuk
Sarkıyor saçı kolu
Babanın kucağından
Yüzü çiçek bahçesi
Filizlenmiş tomurcuk
Çocuk denecek yaşta
Çiğnenirken onuru
Karanlığa gömülür
Melek kokulu nuru
Güven hissi zedeli bulut
Çöker yüzüne
Yaralanır varlığı
Boşa gider duyuru
Çıldırıyoruz toplumca
Değerleri yitirdik
Yetimi gözetmeyip
Ezileni görmedik
Şairin feryatları
Duvarlarda kalıyor
Adaleti güveni
Vicdanlara hapsettik
İbrahim Eryiğit
yazının kaynağı
Hiç yorum yapılmamış
4954 kez izlendi
1752 kez izlendi
1211 kez izlendi
670 kez izlendi
3549 kez izlendi
882 kez izlendi
594 kez izlendi
3637 kez izlendi
2626 kez izlendi
1321 kez izlendi
1778 kez izlendi
651 kez izlendi
YORUM YAPIN
Yorumlarınız editörlerimiz tarafından okunup onaylandıktan sonra yayına alınacaktır.