Sesli Makale

Henüz kurulmamış partilerin henüz açıklanmamış programları üzerine fırtınalar koparılıyor.
Muhalif basın bakalım daha nerelere düşecek?
Babacan-Gül partisi ve Davutoğlu partisi...
En uçuk yorumcular bile "iktidara gelir" diyemiyorlar hiçbirine, beklentileri "AK Parti'den yüzde 5 koparabilirse eyvallah" düzeyinde.
Çünkü asıl amaç Erdoğan'a kazık atmaktır.
Bu partilerin kurulma nedenleri de yalnızca ve yalnızca "onları kenara itmiş olan Tayyip Erdoğan'dan intikam almak" şeklindedir.
Gülünç olacakları için buna "liberalizm" kılıfı uydurmaya çalışıyorlar, basın "allameleri" de buna gaz veriyor.
AK Parti'nin hemen her icraatının altında onların da imzalarının bulunması, dönüp dönüp yüzlerine vurulacaktır.
Başkanlık sistemine geçişe olumlu oy verip şimdi de parlamenter sisteme dönmeyi istemek ne halt etmektir? Bunun gibi...

***

Tabii Turhan Feyzioğlu ve Ekrem Alican örnekleri bol bol verildi.
Ecevit'e kızıp CHP'den ayrılan Feyzioğlu ancak darbeci generallerin umudu olabilmişti...
Yeni kuşaklar da Ekrem Alican'ı, bırakın hatırlamayı, duymamışlardır bile. (Sanki Demirel'le yarışanlardan Sadettin Bilgiç'i duydular mı?) İleride Davutoğlu ve Babacan için de "o da kim" sorusu sorulacaktır.
Davutoğlu'nun en küçük bir şansı görünmüyor, Babacan belki yüzde birkaç düzeyine gelebilir. Ya "tabela partisi" olarak kalır ya da gider birilerine eklemlenir.
Belki de tersi... Ne bileyim ben?
Ama birinden birinin kaybedeceği kesindir.
Şu partinin kurucu üyelerinin yüz kişi, bu partinin kurucu üyelerinin iki yüz kişi olması da asla ölçü değildir.
Muhalif yazarlar bunu bile parlatmayı deniyorlar...
Havanda su dövüyorlar.
"Meral Akşener fiyaskosuna" bakmaları yeterlidir, övgüler düzen solcu eskileri madara olduklarıyla kalmışlardı...

***