Sesli Makale

POLİS kolejini birincilikle bitirdi.

Polis akademisini birincilikle bitirdi.

İstihbarattan terörle mücadeleye kadar yurtdışında çeşitli kurslara katıldı.

Hepsinde de en iyi dereceleri yaptı.

Takdir, övgü, teşekkür...

Ve komiser yardımcısı olarak başladığı mesleğinde en üst makamlara kadar ulaştı. 

Türkiye’nin her yerinde görev yaptı.

Emniyet müdürü oldu. Genel müdür yardımcısı oldu.

Bir tek şeye dikkat etti. 

Ne tarikat, ne örgüt... Ne cemaat... Bir tek bağlantısı vardı...

O da devlete hizmet...

Ama FETÖ’ye biat etmeyince, o “kalleş tezgâh” hemen işletildi.

“İsimsiz bir ihbar mektubu”... Sözde savcılar, müfettişler zaten hazır...

Zekeriya Öz’ler bekliyor...

Soruşturma üstüne soruşturma...

Hayatını işkenceye çevirdiler.

Ama yılmadı.

Tam 3.5 yıl hukuk mücadelesi verdi. Sonunda kazandı.

Ve önceki gün yeni görevine başladı. Türkiye Cumhuriyeti Emniyet Genel Müdürü oldu. 

Celal Uzunkaya...

Tarikatlara değil, devlete güvendi... Ve sonunda mesleğinin en üst noktasına iade-i itibarla geldi.

Emniyet Genel Müdürü Celal Uzunkaya, göreve başladığında bir konuşma yaptı.

Dikkat ettim.

Geçmişte yaşadıklarına dair en ufak bir öfke, tepki cümlesi yoktu.

Dahası şöyle dedi:

“Türkiye’nin dört bir yanında gece gündüz her zorluk ve şart altında görev yapan mesai arkadaşlarımızla hukukun içinde kalmak, çizdiği sınırları aşmamak kaydıyla, yasaların bizlere verdiği görevleri, o sınırlar içinde de her türlü yetkiyi, sorumluluğu sonuna kadar kullanmak suretiyle ülkemizin huzur ve güvenliği noktasında bihakkın yerine getirmeye devam edeceğiz.”  Bu konuşma bana göre bir hayat dersidir.

Bunca hukuksuzluğa maruz kalan bir polisin...

Hukuku hatırlatan...

Hukukun sınırlarını görev sınırı ilan eden bu bakışını alkışlıyorum.Türkiye’nin işte buna ihtiyacı var.

yazının devamı